مهربان باش که در آن پس ِ این پنجره ی سبـــــــز قشنگ مهرب

مهربان باش که در آن پس ِ این پنجره ی سبـــــــز قشنگ مهربان است کسی با ((من و تــــــو)) چه قشنگ است نگاهی که به مهـــر بگشایی به همه... به طبیعـت.... به زمیــن..... به ستـــاره..... به قناری قفس..... به هر آن چیز و هر..... آن کس که خدا ساخت..... .........مهـــــــربان باش............. مهربان باش چو ابر........... ..... با کویر دل من........... . با تـن نازک گل............ با زمخت تن خار........... مهربان مثل نسیم............ مثل آیینه و آب............. مثل خورشید درخشان که به هر ذره ی خاک می درخشد همه روز از سر مهر... زشت و زیبا همه مخلوق خداست.. به همه مهر بورز.... خداوند همه را دوست دارد...