هوشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد/وین طرح که من دارم با عقل

هوشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد/وین طرح که من دارم با عقل نیامیزد/آخر نه منم تنها در بادیه سودا/عشق لب شیرینت صدشور برانگیزد/تا دل به تو پیوستم،راه همه دربستم/جایی که تو بنشینی بس فتنه که برخیزد/بی بخت چه فن سازم تا برخورم از وصلت/بی مایه زبون باشد هرچند که بسی ریزد/تا دل به تو پیوستم راه همه دربستم/جایی که تو بنشینی بس فتنه که برخیزد/فضل است اگرم خوانی،عدل است اگرم رانی/قدر تو نداند آن کز زجر تو بگریزد/سعدی نظر از رویت کوته نکند هرگز/ور روی بگردانی بر دامنت آویزد/