كاش

كاش
خوب نگاهش مي كردم
چشم هايش را به ياد ندارم
و رنگ صدايش را
كاش خوب گوش مي كردم.
من از تمام او
دست كوچكش را به خاطر مي آورم
آن پرنده ي سفيد را
كه بي تاب رفتن بود
دستم را كه باز كردم
براي هميشه پريد.