(گهواره وگور)

(گهواره وگور)
ای وطن خاکت چو مُشکِ اَذفر است*
زینتِ دیهیم وتاج و افسراست***
بازبانِ عشق میگویم سخن*
آتشین عشقی که پاک واطهراست***
بی گمان گهواره وگورم توئی*
گورِمن ,گهواره ای جان پروراست***
نافه ی خوشبویِ آن آهویِ چین*.
وامدارِ تربتت تا محشراست***
افتخارِماهمه ایرانیان*
آن درفشِ کاوه ی آهنگراست***
ذرّه ذرّه خاکِ پاکت ای وطن*
لؤلؤ ومرجان و درّ وگوهراست***
ازشمالت تا جنوب وشرق وغرب*
شاهدِبس لاله های پرپراست***
آنکه آزرده تورادانم همی*
گَردِ افسوس وندامت برسراست***
درکشاکشهایِ این گردونِ دون*
سایه سارت ,لطفِ حیّ داوراست***
آن جراحتها که برجان دیده ای*
خاطراتش بردلم چون نشتراست***
ای وطن جانم فدایِ پرچمت*
پرچمی که درجهان خوش منظراست**
برشهیدانِ گرانقدرت درود*
این درور ازبطن دل فرمانبراست***
ای عظیم:ازصرصرِحادثه ها*
شرحه شرحه طبعِ من نوحه گر است**