بهارم بودی و روح و روانم

بَهارَم بودی و روح و رَوانَم
نِشَستی بَر زَمین و آسِمانَم
به هَر جا رو کُنَم روی تو بینَم
تَنَم شُد شُعله و آتشفشانَم
نشینم ، رو برویم ، می نِشینی
به دریا می شوی بادِ گِرانَم
به هَر جا می روم آنجا تو بودی
بگو ای جان چه میخواهی زِجانَم
شَبی از کوچه ی عِشقَم رَمیدی
شُدی بَر جان گلو و اُستُخوانَم
برو ای قاصِدک پَرکِش به سویَش
بگو دَر کوچه های بی نِشانَم