گاهی وقتا ما آدما آنقدر پشت نقاب هایمان می مانیم که چهره

گاهی وقتا ما آدما آنقدر پشت نقاب هایمان می مانیم که چهره اصلی مان رافراموش می کنیم وآنقدرباشخصیت کاذبی که برای خودمان ساخته ایم خو می گیریم که فراموش می کنیم ما آن شخص نیستیم و همین موجب می شود که برای همیشه زندانی نقاب خود ساخته باشیم...!
دیدگاه ها (۲)

کاش می‌شد برای لحظه‌ای، دنیا را روی دور کند گذاشت.آن‌قدر دوی...

ما بر خرابه نشيني عادت داريم.اصلا ما براي خرابه هايمان،هزارا...

بزرگترین اشتباه زندگی ام ؛آنجا بود که فکر کردم اگر کاری با ب...

بسم الله الرحمن الرحیم تغییر، بخشی از زندگی است؛ همان‌طور که...

((تبدیل به شخصیت فرعی درمانگر شدم))

🦹‍♀سفیرانگلیس:در مورد طرح حجاب ایران موفق عمل کردیم.برای جمع...

عاشقانه های شبنم

🛑خیلی مهموفاقیّون، خواسته یا ناخواسته مجری نقشه‌های روپاهِ‌پ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط