چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی

چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی
چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی
پیله ات را بگشا ،
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی

زندگی فهم نفهمیدن ها است
آسمان ، نور ،خدا ،عشق ،سعادت با ما است
در نبندیم به نور
در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم
زندگی رسم پذیرایی از تقدیر است