از من چه مانده بعد ِ تو جز ناتوانیم

از من چه مانده بعد ِ تو جز ناتوانیم
جز سنگ ِ قبر ِ خاطره روی جوانیم

بی عشق و بی عاطفه و هیچ وعده ای
ماندم چگونه سمت ِ خودت می کشانیم

آن من که آزموده جهان را به عشق ِ خویش
حالا برای همچو تویی امتحانیم

آن از نبرد ِ بین تو اعتماد ِ من
این از قمار ِ بین من و زندگانیم

باید بمیری و نگویی دلت کجاست
درسی که داده ای به من از هم زبانیم

حالا که نیستی و نمی خواهیم بگو
حالا چرا به پای ِ خودت می نشانیم؟!

اگر برای ِ اَبــد هوای ِ دیدن ِ تو نیفتد از سر ِ من چه کنم؟

هجوم ِ زخم ِ تو را نمی کِشد تن ِ من برای ِ کُشته شدن چه کنم؟

هزار و یک نفری به جنگ ِ با دل ِ من برای ِ این همه تن چه کنم؟