انسانهای می آیند؛

انسانهای می آیند؛
گاهی در زندگی ات می مانند؛
و گاهی در خاطره ات؛
آنها که در زندگی ات می مانند همسفر می شوند؛
آنها که در حاطرت می مانند در کوله پشتی تمام تجربیاتت برای سفر؛
گاهی تلخ، گاهی شیرین؛
گاهی با یادشان لبخند میزنی؛
گاهی یادشان لبخند از صورتت برمیدارد؛
اما تو لبخند بزن به تلخ ترین خاطره هایت؛
آدم ها می آیند؛
و این آمدن باید رخ دهد؛ تا تو بدانی؛ آمدن
را همه بلدند
این ماندن است
که هنر میخواهد!