ای همدردی که هر وقت دلم از غصه مثل کوه سخت شود

ای همدردی که هر وقت دلم از غصه مثل کوه سخت شود
وچشمم از اشک مثل دریا خروشان گردد، حرف هایم را
می شنوی و امواح قلبم را آرام می کنی تا دوباره به
زندگی ادامه دهم وسبکبال در آسمان تقدیرت به پرواز درآیم .
      
   
ای توانمندی که حاجتهای من هر قدر زیاد باشد نزد تو کم وناچیز است و
خواسته هایم هر چند به نظر تو کم ارزش باشد برای من آن قدر مهم است
که اگر به آنها نرسم زندگی کردن برایم دشوار و ادامه مسیر دردناک می شود .
    
خدایا همین سختی راه است که باعث می شود من از تو غافل شوم ، این
رنگارنگی زندگی است که مرا از تو دور کرده و وقتی تو مرا صدا
می زنی و به مهمانی خودت دعوت می کنی ودست بر سرم می کشی ولی
من دوستی دیگران را ترجیح می دهم وبه عشق بنده هایت چنگ می زنم .

       
ولی تو که از نادانی و جهل من باخبری و می دانی ناتوانی ام در مقابل
انجام گناه زیاد است به همین خاطر باز به من لطف می کنی و هنگام راه
رفتن بر لبه پرتگاه گناه دستم را در دستان قدرتمندت نگه می داری و
مراقبم هستی تا به دره نیستی و نابودی سقوط نکنم .