مسیر خانه ات را

مسیر خانه ات را

از حافظه ی کفش هایم

پاک کرده ام

غمگین نباش 

خودت هم می دانی

همیشه عکس تکی ِ تو زیباتر بود

زیبایی تو و خستگی این دیوار

که به هر حال به من

تکیه داده است

دلم گرفته

درست مثل لک لکی

که بال هایش را برای

کوچ امتحان می کند

دلم گرفته و می دانم

این هواپیما هیچ وقت

بر دریاچه ای فرود نمی آید

دلم گرفته و

باز نمی شود

در این قوطی

سرانجام

قرص ها را خواهم خورد!!!!!!!!!!!!