دنیام

دنیام
امید زنده بودنم
خوب میدانم که نه تنها این روزها،بلکه تا هزار سال دیگر. آنقدر در تو گره خورده ام و حل شده ام که نه منی وجود دارد و نه تویی
زیبای من.آنقدر غرق غرورم ترا دارم.که به زمین و زمان فخز میفروشم.
پاک من..نجیب من..مقدس من..تو انقدر بزرگوازی که لحظه ای نیست بیش از حد پرستش، عبادت ات نکنم
همه کسم من تک تک نفس هام رو مدیون توام.من همان کودک زمین خورده دیروزم که تو دستهایم را گرفتی و از خاک بلندم کردی. الهی قربونت برم..پیش مرگت بشم..نفس بکش نفس بکش که من با نفس های تو زنده ام
قربون چشمهای درشت و عقیق ات بشم..عمرم..