استادی میگفت

استادی میگفت:
صبحها که دکمه های لباسم را می بندم,
به این فکر میکنم که
چه کسی آنها را باز خواهد کرد؟
خودم یا مرده شور؟!
#دنیا همین قدر غیر قابل #پیش_بینی است..
به آنهائى که دوستشان دارید,
بی بهانه بگوئيد :"دوستت دارم."
بگوئيد: در این دنیای شلوغ,
سنجاقشان کرده اید به دلتان.
بگوئيد: گاهی #فرصت با هم بودنمان
کوتاهتر از #عمر شکوفه هاست.
بگوئيد: بودن ها را قدر بدانيم،
نبودن ها همين نزديكى است...
.
.
.
این پست و تقدیم میکنم به تمام بیمارهای
بیکارهای

بی جنبه های
ویسگون

ک بخاطر متن پروفم بهم تهمت میزنن...

سعی کنین آدم باشین

دنیا محل گذره
برگشتی برا جبران نداریم
پس لططفاااا

انسان باشیم ...

🙋‍♀️🙏
دیدگاه ها (۰)

میترسم زیاد عمر کنم، مثلاً ۸۰ سالخیلی سخته ها.. فکرشو کن ۶۰ ...

دیرینه بوَد اُلفتِ دیوانه به زنجیربا سلسله‌ی زلف تو یار است ...

امیدوارم خداوند رنگین ‌کمانی به ازای هر طوفان لبخندی به‌ ازا...

در شلوغی های دنیا آدمی اگر تنها باشد، حرف هایش بغض می‌شوند ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط