همیشه فکر می‌کنیم ،

همیشه فکر می‌کنیم ،
که جدایی‌ها موقتی است...
همیشه امیدواریم و دوست داریم باور کنیم ،
که استحکام رابطه بیشتر ،
و عشق ما قوی تر از اینها ،
بوده که یک رابطه از یک روز به روز دیگر خراب ،
و برای همیشه نابود شود...

یک روز صبحِ خیلی‌ زود،
در خواب و بیداری،
همانطور که نیمه هوشیار به پهلو خودمان را جمع کرده ایم ،
( انگار که هنوز در آغوشش خوابیده ایم)
به این نتیجه میرسیم که برگشتی‌ در کار نیست..

به این نتیجه میرسیم که آخرین بحث‌ها ،
چیزی جز بهانه گیری نبوده...
اینکه ما و عشقِ ما و احساس ما ,
دیگر جایی‌ در زندگی‌ او ندارد...
کسی‌ چه میداند ،
شاید هرگز نداشته...
شاید حتی اینکه عاشقمان بوده است هم ,
یک سؤ تفاهم بوده...
و چه سؤ تفاهمِ دردناکی ...
.

احساس می‌کنم صبحِ شما را خراب کرده ام...
احساس می‌کنم با بغض بیدارتان کرده‌ام ،
و مجبور شده اید ،
یک روز تو خالی‌ را شروع کنید...
اولین روزی که امید به هیچ بازگشتی نیست...

لازم است بدانید که عشق ،
با شما و در درون شماست...
حتی اگر این روز‌ها تنها باشید ،
و غمگین باشید ...
خیلی تنها و غمگین...

نیکی فیروزکوهی
در خانه ما عشق کجا ضیافت داشت


دل پیش کسی باشد و وصلش نتوانی..
لعنت به مَن و زندگی و عشق و جوانی!
#سید_تقی_سیدی