دلخورم از تو، از تمام روز های بی تو

دلخورم از تو، از تمام روز های بی تو

از پنجره ،

                نیمکت

از ژست پوچ مردانه ات

که مثل تفنگ اجدادی

گلویش پر از بقض های تلمبار شده است

دلخورم از تو از شعر

از زمین

که مثل شبح

              دور سرم می چرخید...

و این خاطره های هرزه

که مثل این شعار

تلخ و دست و پا گیر اند:

و به تو میگوید

                            " مرد که گریه نمیکند! "