کم کم مسافران سحر را خبر کنید

کم کم مسافران سحر را خبر کنید
با ذکر یا حسین به مشهد سفر کنید
خود را میان صحن رضا در به در کنید
شب تا اذان صبح به گنبد نظر کنید

داریم اهل رحمت مخصوصه می شویم
آماده ی زیارت مخصوصه می شویم

باید تمام همت خود را به کار بست
حالا که بار عام شده کوله بار بست
با جبر عشق در به روی اختیار بست
دل را به حلقه های ضریح نگار بست

در طوس برگزار شده اعتکاف ما
صد حج واجب است ثواب طواف ما

شکر خدا که از فقراییم تا ابد
از حاجیان کوی رضاییم تا ابد
پیش رضا کنار خداییم تا ابد
ما راهیان کرببلایم تا ابد

در صحن کهنه بود که تایید ما رسید
آقا نگاه کرد و روادید ما رسید

ای کربلا نرفته حرم را بهانه کن
دل را بیا به جاده ی مشهد روانه کن
یک گوشه ای ز صحن رضا آشیانه کن
پیش کریم نوکری عاشقانه کن

آنجا برات کرببلا زود می رسد
هی خون دل نخور به خدا زود می رسد

آقا خودش غریب و به فکر غریب هاست
مرثیه خان روضه ی یابن شبیب هاست
هر شب دلش شکسته ی شیب الخضیب هاست
آزرده از مزاحمت نانجیب هاست

یک عمه بود و لشگر اوباش بی حیا
عالم فدای شیر زن دشت کربلا