برایت تعریف کردم مو به مویش را نه ولی خب نمیدانم در ذهن

برایت تعریف کردم مو به مویش را نه ولی خب. نمی‌دانم در ذهنت همانم که بودم یا نه. تو اسمش را تجاوز و گذاشتی و من اجبار. از تمام ج های دنیا می هراسم. نگفتم که دلت برایم بسوزد گفتم که بدانی در چه شرایطی جاده رابطه مان ته کشید ، جوجه هایم مردند و چندین بار به اجبار تن دادم. از تمام ج های دنیا میهراسم. چقدر ترسیدم ان شب. که مبادا فکر کنی که برایت می‌گوییم تا دلت به رحم بیاید و آدم قبل شوی. تغییرات کلانت را دوست ندارم. برایم نوشتی که" پی وی ات مثل کالری ام" است این یعنی باز وراجی کرده ام باز از حد گذشتم و از همه مهم تر پرده از حقایقی برداشته ام که برای هیچ کس نگفته بودم. از فلوکستین گفتم برایت از عوارضش نوشتی، گفتم هر چیز بهایی دارد و گفتی ارزشش را داشتم؟ جوابش نه بود عزیزم یک نه گنده به اندازه تمام اشک هایی که در زمان جهالت ریختم. زندگی ام از موقع ظهورت به دو بخش تقسیم شد ، قبل جهالت و بعد جهالت و حالا من جایی ام میان این دو. مثل برزخ درس دینی. و بالشتم چه شد؟ یک نواحی مرطوب عین خزر بالای نقشه یک خاک حاصلخیز که غم تو را در آنجا کاشته ام و به آن اب می‌دهم . هنوز هم پر رنگی ولی نه مثل سابق. هنوز هم نوت بوک و یادداشت هایم پر از توست خانه پر از توست دفترم پر از توست کالری ام پر از توست. چقدر از تو بیزارم خدا داند. سوده عجیب به دلم نشسته. با وجود تمام حرمتی که برای برای تو و این صفحه قائلم بگذار از سوده بگویم. سوده دندان موشیِ ناز . نفس را یادت می آید؟ یک چیزی تو این مایه هاست ولی عاقل تر ناز تر شاید هم زیبا تر. چیز های نگفتنی زیاد است عزیز من ولی فراموشم شده میدانی این یعنی چه؟ یعنی مغزم نمیخواهد بپذیرد که چه خاکی بر سرم شده. مغزم ان آذر لعنتی را نمیخواد کاش به جای لوبیا تو را میکاشتم. کاش روزی در می امدی در حیاط خانه مان قد میکشیدی. تمام نوشته های اینجا را پاک کردم. نمی‌دانم چرا. بعضی از آن ها را دارم در نوت بوکم و برخی را نه ، پاک شدند. من هم همین طوری در ذهنت پاک شدم؟ نه. تو خودت مرا پاک کردی ، برایم یک پاکن به یادگار گذاشتی یادت است؟ این یعنی عسل من تورا پاک کردم تو نیز فکری به حال خاطراتمان کن و بیا اینم علاجش‌. لامصب عجب پاکنی است. این شیرین احمق هی غلط می‌نویسند هی پاک می‌کند هی غلط هی پاک. انگاری از عمد غلط مینویسد‌. کاش من هم از عمد تورا غلط بنویسم و کاش تو مرا. تو یک پولدار گشادی از پاکن استفاده نمیکنی چون حوصله نداری دستت را تکان دهی تنها خط میزنی و به سراغ سطر بعد میروی. تو یک پولدار گشادی که ایفون زشتت اجازه نصب این پلتفرم تخمی را به تو نمی‌دهد که تو مرا بخوانی و از خدایت هم است که نخوانده رهایم کنی، مرا غلط بنویسی و به سراغ سطر بعدی بروی.
عسل \²⁷بهمن \ از تمام ج های دنیا میترسم مرا به اغوش بگیر.