تقد یم به کسی که مرا نخواست ولی من....

تقد یم به کسی که مرا نخواست ولی من....
شاید پرنده بود که نالید
یا باد، در میان درختان
یا من ، که در برابر بن بست قلب خود
چون موجی از تاسف و شرم و درد
بالا می آمدم
و از میان پنجره می دیدم
که آن دو دست ، آن دو دست سرزنش تلخ
و همچنان دراز به سوی دو دست من
در روشنایی سپیده دمی کاذب
تحلیل می روند
و یک صدا که در افق سرد
فریاد زد :
« خداحافظ »