در قفس افتاده ققنوسم ز بال سنگ ها

در قفس افتاده ققنوسم ز بال سنگ ها
نغمه سوزِ بی نوایی در خیال سنگ ها

سرمه نوش ِ چشم ِ الکن ماندهء قاف ِ افق
- می کشم بر بالِ زخمی تر ، وبال سنگ ها

هیمه اندوزِ دوباره تا تولّد یافتن...!!!!....
- گشته ام در برزخی از بی مجال سنگ ها

شعله آواز دلم را می برم اکنونِ دیر.....
بی نگاه ِ سایه ریزِ سرد و لال سنگ ها....

- آه می ترسم از آواری که در خاکم کند
بد گمانم محتمل از احتمال سنگ ها..!!!...

آخرین پروازِ عشقم را به چشم ِ منتظر..
- تا به یاد آرم .... نمی سازم حلال سنگ ها

کی رِسم تا تو؟!..بهشت ِ آرزوی گم..که نیست
- دوزخ ِ کالی دلم را از محال سنگ ها..!!!..

کاش می شد !!..تا بگیرم ، چشمه نوش و نغمه خوان
- راهِ پژواک ِ غرورِ بد سِگال سنگ ها...!!!!..