مَشـــــــتــــــــــے

مَشـــــــتــــــــــے
ایــنایی کـه خندهـاشـون
گــوش آسمونو رو کـر کــرده
همونایـی هسـتَن که
صـداے گریـه هـاشــــون
حتـی بالشتشون نمـے شـنوه
بــــــه سلامتــــــــے هـمشـــون
دیدگاه ها (۱)

سراب که باشی ،لا اقل تشنه ای در تو گم می شودچه کنم با دل تن...

ﮔﻔﺘﯽ ﺗﺎ ﺍﻧﮕﺸـﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﺖ ﺭﻭ ﺑﺸﻤﺎﺭﯼ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ، ﮐﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ...

.

.

به همشون دلداری دادم.........و خودم دور از چشمشون طوری گریه ...

قدمت چادر در ایران

کوک شوهر کینه ای Part 21

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط