بـــــابـــــا

بـــــابـــــا
سَ سَ سَ سَ سَ سلام،ب ِب ِب ِبا،بابـا
ب ِب ِب ِب ِب ِببـیـــن لکـنـت مــرا بــابــا
تــو روی هـلـهـله رفتــی و مـن سر بازار
همیـــن کـه فاصلــه افتــاد بیــن مــا بابا_
میــان خاطــره ها سمت کـوچه ای رفتم
لب و دهـان و سر و ... دست بی حیا بابا
بگــو شـبـیــه کــدام اتـفــاق تــاریـــخم؟
ببـیــن کبـــودی مـن نیــست آشنــا بابا؟
تمــام هســتـی مــن ذره ذره می ریــزد
حــدود روضــۀ گــودال و بـوریـــا ، بـابـا
شکستـه آیینه ات را هجوم صدها سنگ
شمــرده ام  چــه زیــادی! هــزار تــا بابا
چقـــدر لطمــه زده جبرییـل و دور و برم
چقـــدر پـُـر شــده بـال فرشتـــه هـا بابا
وبــالِ قـافـله بــودن بـهانـــۀ خوبـیــست
رقیــۀ تــو شــده \"زجـرکـُش\" ،بـیــا بابـا
.
به سر رسیده...! ببخشیـد زحمتت دادم

سَ سَ سَ سَ سَ سلام،ب ِب ِب ِبا،بابـا