خدایا...

خدایا...
به من بخشش را بیاموز...
مهربانی را....
و عشق را.....
زندگی هدیه ی زیبای توست....
چگونه میتوانم با این موهبت بدون عشق رفتار کنم....
چگونه میتوانم فراموش کنم نفس کشیدن را....

زندگی جز نفس کشیدن نیست ....
اما آدمهای زیادی را میشناسم که زندگی میکنند بدون نفس کشیدن ....
یادشان میرود نفس بکشند....
بیهوده میدوند....و نفسهایشان را گم میکنند ....
و خودشان را نیز.....
زندگی را نفس باید کشید....
تمام احساساتی را که تجربه میکنی نفس بکش....
آگاهتر تنفس کن.....این تنفس زندگی توست.....تنها چیزی که بدان نیاز داری ...تا حس زنده بودن را بیابی....
تمام لحظاتت را نفس بکش....آگاهانه نفس بکش و بگذار زندگی در تو جاری شود.....بگذار حس خوب زنده بودن را بیابی ...