بیا  امشب  به  بالینم  که  سر سوی سفر دارم

بیا  امشب  به  بالینم  که  سر سوی سفر دارم
شکسته   قامتم  از  بُن  نگاهی  کنجِ   در دارم
خبر  آورده  دل  امشب  که بر بیراهه می تازی
به آخر کی رسداین شب؟دوچشمان برگُذر دارم
ببار ای غم به بالینم  که می نوشم  زخون جان
شکسته  بال و  پر در غم چراغی بی ثمر دارم
شمارم  لحظه های  خود  زِ عمرِ  رفته بر بادم
شده طوفانِ  پی در پی ، چه راهِ پُرخطر دارم
چو  الماسی  درخشانم  ولی  افتاده ام در گِل
ندارم  قوّتِ  رفتن  از  این  ماندن  حذر  دارم