زن ها ،

زن ها ،
دوست داشتنی ترین چیزی هستند که
میشود پیوسته و بی خستگی عاشقش بود و بود و بود...

زن ها ،
حجم گونه یا پروتز لب نیستند ،
زنها کمرهای خیلی باریک و انگشتان کشیده نیستند ،
اینها فقط یک گوشه از زنانگیست...
زن ها
چای دارچین و هل دم کردن و قرمه سبزی خوب پختن
و لباسها را خیلی تمیز شستن نیستند ،
اینها فقط بخشی از آداب خانه داریست...
من فکر میکنم ،
این ظریف های زیبای لعنتی ،
که همیشه در کنارمان هسنند
و ما غالبا بی توجه از کنارشان رد میشویم ،
مکمل ما مردها نیستند ،
لازمهٔ وجود ما هستند ،
این را وقتی فهمیدم که
مادرم ، همسرم و دخترم را در آغوشم گرفته بودم و
به از دست دادن یکیشان فکر میکردم...
باورم نمیشود که
این حجم از خوبی بتواند توی وجود یک آدم متبلور شود ،
و البته این حجم از حسادت و حس مالکیت هم...
زنها را باید دوست داشت ،
باید عاشقانه بوسید و نگاهشان کرد ،
آرام و مهربان و صادقانه ،
وقتی که دارند غذا درست میکنند ،
وقتی تازه حمام کرده اند ،
وقتی دارند جوش تو را میزنند که زیر باران سرما نخوری ،
وقتی که با تمام دلشان مشغول مادری هستند ،
وقتی بعد از چند ساعت گشتن توی بازار،
غر میزنند از پیدا نکردن لباس یا کفشی که دوست دارند ،
وقتی اخم میکنند از کثیف بودن مدام اتاق .. ‌.
باید دوستشان داشت ،
زن ها ،
دوست داشتن را میفهمند ،
دوست داشته شدن را عاشقانه دوست دارند
و البته که مهرورزانی بی بدیلند ،
دوستشان بدارید و
ببینید که چطور بهشت را برایتان متجلی میکنند...
زن ها ،
این دوست داشتنی های همیشگی