تو هم شبیه خودم در دلت ترک داری

تو هم شبیه خودم، در دلت تَرَک داری
و چون شبیه منی، ارزشِ محک داری!
شنیده ام که درختان کوچه می گویند
که با بهار و خزان، حس مشترک داری

نیاز نیست که چیزی به صورتت بزنی!
به لطف حضرت حق، تا ابد بزک داری

به عشق چشم تو آرام و رام می خوابم
دو چشم قهوه ای تلخ و با نمک داری

همیشه گلّه به دنبال توست، شک دارم!
درون حنجره ی خویش نی لبک داری؟

تمام مسئله حل است، پس چرا دیگر
به من، به سبزیِ چشمم، به عشق شک داری؟