گاهی بعضی از آدم ها میشن مُسَکِن زندگی ما...

گاهی بعضی از آدم ها میشن مُسَکِن زندگی ما...
تموم درد هامون رو با بودنشون فراموش میکنیم
اولین پناهمان می شن در لحظه هایی که خوب نیستیم
هر ٨ ساعت،هر ٦ ساعت، هر ١ ساعت
مُدام اونها را وارد زندگیمان میکنیم
درست است ؛خوب میشیم، درد هم یادمون میره
اما فکر بعدش رو هم بکنید
روزی که شاید مُسَکِنی نبود
یا حتی روزی که به جُز مسکن همیشگیمون عادت کردیم و خوب نشدیم
زندگی ای که به مسکن عادت کرد،
دیگر به تنهایی از پس درد ها بر نمی آید...