آره شکست خوردم از کسی که دنیام بود..

آره شکست خوردم از کسی که دنیام بود..
امادخترخونه مادرم بودم...
حق نداشتم گریه کنم وزانوی غم بغل کنم
چون طاقت پاسخگویی به قلب شکسته
مادرمو نداشتم...
من نه موقع شکست قهوه خوردم..نه روی صندلی به افق خیره شدم...نه روبروی دریا نشستم...نه خودکشی کردم...چون نمیتونستم که خانواده ام روناراحت کنم..
من فقط باصدای بلند خندیدممممم به روزگار واون عشق...
من اینم یه دخترساده امادلشکسته که حق گریه وآه کشیدن رو نداره...
دمم گرم...