« درختان زیتون »

« درختان زیتون »
و تنِ سرد درختان زیتون را در آغوش می‌گیرد ، ...

میخوایم دنیای شخصیت هامون رو خلق کنیم ، شاید دنیای خودمون باشه برای بعضی ها ، و برای افرادی هم دنیای کتاب موردعلاقشون ، اما حقیقت اینه چرا هیچوقت دنیای جدیدی خلق نکردیم؟
تخیل یعنی آزادی ، اما نگه داشتن روح و فکرمون در اینجا ، اون رو تبدیل به یک سیستم بقا میکنه نه بالِ پرواز .
یک دنیای جدید ، در خیالِ ما ، من می‌تونم بگم تو دنیای من من با بشکن زدن میتونم آدم بکشم ، کسی هست جلومو بگیره؟ منظورم اینه نباید خودمونو اسیر مرزها کنیم .
خلق یک دنیای جدید نیاز به خیلی چیزها داره ، اما ما میخوایم از کوچکترین چیزها شروع کنیم ، برای مثال دنیای تو افسانه خاصی نداره؟
یک چیز خاص ،
منحصربه‌فرد ،
میتونیم ایزدان جدیدی برای دنیای خودمون انتخاب کنیم ، میتونیم موجودات دیگه ای غیر از انسان باشیم ، ما در « شکوفه های بادام » شخصیت های جدیدی خلق کردیم ، حالا برای اون شخصیت یه دنیا بساز!

زیبایی درختان زیتون روحش را به لبخند وامی‌دارد ، کاش اوهم می‌توانست همانند آنها رها باشد .


اگر میخواید یک جهان دیگه بسازید ، داخل کامنت‌ها [ یک افسانه ، موجودِ خاص ، اسمِ کشور ، موجوداتی که زندگی میکنن -میتونه انسان هم باشه- ، دین یا اگر در گذشته هاست ایزدان خاص و در آخر اینکه خودتون در اون دنبا چه جایگاهی دارید ] این هارو بنویسید یا میتونید طراحی کنید و به دایرکت من بفرستید 🫶🏻 )))

درختان زیتون ایده مبهمی داره ، منظورم اینه که من کامل بیان نکردم ، چون این مسیر ادامه داره ، اما لطفا بنویسید و یا طراحی کنید تا زمانی گل های زنبق شکفته شن 🌟 -

تویی که داری رد میکنی میریی😾
همین الان تو کامنت بنویس بعد برو ☝🏻
_ ستایش