هر چه شب عمیق تر می شود و هر چه به تعداد آدم هایی که به خ

هر چه شب عمیق تر می شود و هر چه به تعداد آدم هایی که به خواب می روند اضافه می شود من آرام تر می شوم!
نمی دانم چرا! ولی از وقتی که به یاد دارم همین طور بودم
شب ها آرام تر بودم، نمی دانم چرا از اینکه من را با جغد مقایسه کنند ناراحت نمی شوم هر چند که جغد معمولا به شوم بودن معروف است اما شوم بودن، لقبی است که منطق دارها به جغد داده اند و گرنه هر آدمی که منطق ندارد و دلش به امور زندگی اش حکومت می کند امکان ندارد به یک موجود شب نشین بگوید شوم!
شب نشین ها شوم نیستند، آنها گرفتار شومی اند!
عاشق ها در شب، عاشق تر، شاعرها شاعر تر و بیچاره ها بیچاره تر می شوند!
احتمالا، مرگ هم چندان علاقه ای به گرفتن جان شب نشین ها ندارد چون آنها از مرگ نمی ترسند و مرگ به سراغ کسی نمی رود هنگامی که احساس کند یک نفر برایش تره هم خرد نمی کند!
او سراغ آنهایی می رود که از مرگ هراس دارند و مرگ را برای خودشان بزرگ کرده اند، به تاریخ که نگاه کنیم می بینیم که همه ی مردان بزرگ، در شب خرد شده اند و فرو پاشیده اند؛
عشق ها و خیانت ها، فتح ها و شکست ها، سرنگونی ها و سربلندی ها، همه و همه از مادر سیاه و غلیظی بنام شب زاییده شده اند
من حتی حاضرم شرط ببندم که خدا هم در یک بی خوابی شبانه بود که فکر خلقت آدم به سرش زد و بعد از آن شب دیگر هرگز آب خوش از گلویش پایین نرفت!
سرنوشت تاریخ بیشتر به دست آن هایی تغییر کرده است که رابطه ی خوبی با این عنصر تاریک داشته اند
پیامبرها در شب مبعوث می شوند
دزدها شبانه غارت می کنند
ماها در شب آرامش داریم و خدا هم شب ها حواس جمع تری دارد که اینقدر برای خواندن نماز شب پیغام و پسغام می فرستد
شب، این درد دو حرفی ِ پُر درد... چقدر آرامم می کند...