گاهی بزرگ‌ترین دلتنگی، نداشتنِ کسی نیست...

گاهی بزرگ‌ترین دلتنگی، نداشتنِ کسی نیست...
داشتنِ کسی‌ست که فاصله، سکوت یا تقدیر او را از تو گرفته است.

آدم‌ها خیال می‌کنند زمان همه‌چیز را درمان می‌کند؛ اما بعضی زخم‌ها فقط یاد می‌گیرند بی‌صدا درد بکشند.

اگر هنوز کسی را داری که با شنیدنِ صدایش دلت آرام می‌شود، غرورت را کنار بگذار و دوست داشتنش را به زبان بیاور. هیچ‌کس نمی‌داند سهمِ فردایش چیست...

شاید زندگی، فقط همین چند فرصتِ کوتاه برای گفتنِ «بمان» باشد؛
قبل از آنکه دیر شود...