هیچکس را نمیخواهم,هیچکس را نمیخواهم

هیچکس را نمیخواهم,هیچکس را نمیخواهم
تنهاییم ایمن تر است
تنهاییم شاید غمگینم کند اما شمشیرش را در قلبم فرو نمیکند
زخمی نمیشوم,درد نمیشوم...
شاید طالعم این باشد,هرکس طالعی دارد,بختی دارد
دردم لحظه به، لحظه بیشتر میشود,تنهاییم مرا میخورد
کوچک میشوم,محو میشوم,بیصدا محو میشوم...
جوری محو میشوم که کسی نبودنم را حس نکند,کم کم....
مثل تکه یخی ذوب میشوم انگار نه انگار که بوده ام,نفس کشیده ام....