لحظه ها فرصت های تو اند.

لحظه ها فرصت های تو اند.
می لغزند.
می شتابند.
می دوند.
تو...
تو باید دو دستی بچسبی شان!
همچون تیله های شیشه ای...
اگر سُر بخورند تا لب میز،
رفته اند.
گرفتنشان...
وقتی چون اسبانِ رم کرده می تازند،
دیگر مشکل می شود