part1

از رستوران با گریه زدم بیرون... ولی ایندفعه؟... با شوکی که بهم وارد شده بود نمیدونستم فرار کنم یا برم کمکش... البته...کمک؟.. اممم فک کنم یه ذره دیر باشه... به پارک نزدیک رستوران رسیدم و با قدرتی که نمیدونم واقعا چجوری هنوز رو پاهامم خودمو به یه نیمکت رسوندم... نشستم سر جام و به زمین خیره شدم... ماه توی آب حوضچه خودنمایی میکرد.. امشب قرمز رنگ بود... مثل همیشه!... ماه قرمز... یادآور تمام پسرایی که به خاطر من مردن... من نفرین شده ام!... کم کم چشمام خیس میشدن و منجر به اشک هام شد... اشک هایی که دونه دونه پشت هم میریختن و بدبختی هامو بهم یادآوری میکردن..گوشیمو از تو کیفم برداشتم و نگاهی به پیام هام انداختم..
« جک : آخرین بازدید 8 سال پیش
مین سو: آخرین بازدید 6 سال پیش
جونگهو : آخرین بازدید 5 سال پیش
ها جون: آخرین بازدید 3 سال پیش
جیمین: آخرین بازدید 1 سال پیش
تهیونگ: آخرین بازدید 14 ساعت پیش
با به یاد آوردن تهیونگ گریم شدت گرفت صورتمو با دستام گرفتم و زجه میزدم... چه گناهی کردم؟! چه گناهی کردم که عاشق هرکسی میشم میمیره؟! یا به خاطر بیماری یا تصادف یا حادثه ناگهانی. خدایا من چه گناهی کردم که عشقم نفرین شده ست؟! با صدای کسی سرمو بالا گرفتم..همون مدیر رستوران بود.
- : ببخشید خانم... الان دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
اشکامو با دستام پاک کردم و به مرد رو به روم خیره شدم... سرد و خسته گفتم..
- : داشتیم شام میخوردیم.. لوستر رستوران لعنتیتون از جاش کنده شد و افتاد روی دوستم... شانس آوردید ازتون شکایت نمیکنم!.. تعمیرش کنید...
- : ب..بله حتما عذر میخوام واقعا عذرمیخوام...
و رفت.. ایندفعه ناراحت نیستم.. واقعا ناراحت نیستم.. فقط فکرم به چهره ای که دیدم مشغوله.. حتما با خودتون میگید چهره؟ چه چهره ای؟.. درست همون لحظه که لوستر روی تهیونگ افتاد.. برای چند ثانیه چهره ی آشنایی رو دیدم... شایدم توهم زده باشم... به انعکاس ماه نگاه کردم...
« - : تو کی هستی؟...»