پیشینهء ایران-7 (تاریخ ایران-2) ::::

پیشینهء ایران-7 (تاریخ ایران-2) ::::
تیزبهگشت (انقلاب) شهرنشینی ::::
روند ساخته شدن دبیره (خط) -1 ::::
در آغاز باید به هنگامهء "پیش از تاریخ" بازگردم تا بتوانم روند ساخته شدن دبیره (خط) را بازگو کنم :::: مردم "گنج دره"، جایگرفته در 40 کیلومتری خاور شهر امروزی کرمانشاه ، در پیرامون سال 10000 پ.م. ، برای نخستین بار در جهان به فرهنگ نوسنگی ، و بواژگانی دیگر ، به فناوریهای "کشاورزی" ، "دامپروری" ، و "ساختمانسازی" دست یافتند . کمی پس از اینگاه ، آنها توانستند برای نخستین بار در جهان ، سامانهء شمارش کردن را در "گنج دره" بسازند ، و با بهره گیری از آن ، توانائی شمردن بزها و اندازه گیری کشتبارها (محصولات کشاورزی) را بدست آوردند . در این سامانه ، از یک گوی سفالی بزرگ درون تهی ، و چندین گوی سفالی توپر کوچک ، بهره برداری می شده است . مردم گنج دره ، بر روی این گوی ها ی کوچک ، که امروزه به آنها "پته" می گویند ، و همچنین بر روی گوی بزرگ درون تهی ، نگاره های (نقشهای) ویژه ای را پدید می آوردند . هر یک از این گوی ها ی کوچک ، نمایندهء یکی از شماره های "یک" ، "ده" ، "صد" و... بودند . به سرنام (بعنوان) نمونه اگر یکی از مردم گنج دره می خواست شمارهء 617 را یادداشت کند ، در درون گوی بزرگ درون تهی ، 6 پتهء "100" ، 1 پتهء "10" ، و 7 پتهء "1" را می گذاشت ، و گشایش گوی بزرگ را با گل سفالگری می پوشاند ، و بر روی این گل ، نگارهء ویژهء شماره 617 را می کشید ، و سپس آنرا در آتش گرما میداد . بدین شیوه ، گوی بزرگ به زبان امروزی ما "مهر و موم" می شد . چون این کار در برابر چشم "نیکپیشینه های" (معتمدین) همایه (جامعه) انجام می گرفت ، این گوی بزرگ ، به سرنام یک گواهیشناسه (مدرک) مورد پذیرش همه بود ؛ ولی اگر ناسازگاری ای پیش می آمد ، آنها می توانستند با شکستن گوی بزرگ ، به گویهای کوچک دسترسی پیدا بکنند . نگارهء بالا ، پته هائی 6000 ساله از شهر شوش را نشان میدهند ، که امروزه در موزهء لوور ( در پاریس- فرانسه) در برابر دیدگان بازدیدکنندگان میباشند .
پایه (منبع) :
https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_ancien...