من می روم...

من می روم...
و کلید این خانه ی دلگیر را،
زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت!
دلتنگ که شدی،
آمدی نبودم،
نگرد!
باران،
هرگز شبیه آنچه بود،
به آسمان بر نمی گردد...