اسم رمان = آیا نفرت ماندگار خواهد بود؟

اسم رمان = آیا نفرت ماندگار خواهد بود؟
پارت ۱

(ویو نیلسو ) = موهای بلند و بلوندم را گوجه ای بستم و روی صندلی میز تحریر نشستم و کتاب علوم رو باز کردم...شروع به خوندن کردم...مدتی گذشت که صدای پدر از سالن به گوشم رسید : نیلسو و تهیونگ بیاین..........، ای خدا اگر بزارن یه دقیقه درس بخونم....کتاب بستم و با شورتک سفید و کراپ کرم از اتاق خارج شدم.....و از پله ها پایین رفتم.......پدر و مادر روی مبل کنار تلویزیون نشسته بودن و تهیونگ هم روی مبل تکی داشت با گوشیش ور میرفت .......وارد سالن شدم و لب زدم: چیزی شده؟ ، تهیونگ با اخم جواب داد: منتظر تو بودیم تا بیای و بگن ، دهن کجی نثارش کردم و روی مبل نشستم . پدر سرفه ای کرد و شروع به صحبت کرد: بخاطر مشکل کاری مجبوریم از آمریکا به سئول کره جنوبی بریم.....، مات و مبهوت به پدر چشم دوختم....،تهیونگ با اعصاب غرید : یعنی چی ....به عنوان یه سفر یا...نه کلان؟ ......،مامان با مهربونی همیشگی رو به تهیونگ جواب داد: پسرم...باید کلان به اونجا مهاجرت کنیم......،آروم از مبل دل کندم و سر پا ایستادم....با صدایی پر از سوال و نگاهی کنجکاو با چشمان سبز آبی درشتم......لب زدم : یعنی دیگه برنمیگردیم اینجا ؟ ، پدر با سرعت جواب داد : نه دخترم، تهیونگ اعصبانی بود انگار داشت از خوانوادش جدا میشد....به سمتش رفتم و دست ظریفم رو روی بازوش گذاشتم و آروم گفتم : هی داداشی...آروم باش ، پوزخندی زد و زیر لب چیزی زمزمه کرد اما نا معلوم.......، مادر گفت : بلیط برای فردا ساعت ۲ ظهره.....وسایل تونو جمع کنین ، نگاهی عمیق بهشون کردم انگار چیزی میخواستن بگن اما نگفتن....منم چیزی نگفتم که تهیونگ توی گوشم زمزمه وارچ لب زد : امشب بیا اتاقم کنار هم بخوابیم مورچه ، اخمی کردم و آروم گفتم : چرا؟ ، دست به کمر شد و گفت : مگه نه تو از رعد و برق نمیترسی دختر ؟ ، مامان و بابا زدن زیر خنده ، ای گاومیش با فریاد گفتم: من؟ نمیترس.....، تا آمدم جمله مو کامل کنم رعد و برقی بلند زد و من جیغی کشیدم سریع دستمو دور بازوی تهیونگ به حصار گرفتم.....باز هم فضا پر از قهقهه شد تهیونگ دستش را روی گوجه ای موهایم گذاشت و بازش کرد....، بغضی گلیبان گلویم را فشرد...هم برای ترسم از رعد و برق....و هم‌ برای رفتن مون از آمریکا...متوجه نشدم که اشک هایی بر روی گونه هایم غلیده......


شرط = 100 لایک......10 بازنشر