«فراموشی» بیماری نیست، طبیعت آدمی‌ست، ذات آدمْ فراموشکار

«فراموشی» بیماری نیست، طبیعت آدمی‌ست، ذات آدمْ فراموشکار است. آدمیزاد اگر فراموش نکند، اگر مدام با خاطره‌ها درگیر شود، اگر همه چیز یادش بماند و گذشته‌اش اسلاید به اسلاید مدام از برابرش بگذرد، آن وقت نمی‌تواند زندگی کند، پای رفتنش می‌لنگد و اسیر گذشته می‌شود
اسیر چیزهایی که فراموش نکرده....

«فراموشی» درد است، طبیعت آدم این درد را لازم دارد، اگر آدمها به درد فراموشی دچار نشوند دق مرگ می‌شوند، دردِ فراموشی شبیه واکسنی‌ست برای ادامه‌ی زندگی.
دیدگاه ها (۱)

این روزهاگفتن دوستت دارم! آنقدر ساده است که میشود آنرا از هر...

امروز...ارتش آنکارا هم شکست خورد...حالا انتظار داری شعرهای ل...

من که نابینا هستم، شما بینایان را پند می دهم:از چشمان خود آن...

«بخشی از کتاب دوستش داشتم» زندگی حتی وقتی انکارش می کنی، حتی...

#دلتنگی دلتنگی اسمش کوتاه است ...اما سنگینی اش اندازه ی تمام...

🌿🤍رمان : بین تو و برادرمᒻᒽدرخواستیᒻژانر: عاشقانه • دوست صمی...

𝗕𝗿𝗼𝗸𝗲𝗻 𝗣𝗼𝗶𝗻𝘁𝗲 {پوانِ شکسته}𝗣𝗮𝗿𝘁 𝟵𝟱تهیونگ: مامان گفتم که مهم ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط