زندگی که کلا با ما لجه

زندگی که کلا با ما لجه
انگار با ما پدر کشتگی داره!
بخاطر همین روزای خوب ما رو به ئ خوشی زودگذر تبدیل میکنه
شاید هیچوقت دوباره نتونیم طمع خوشحال بودن رو بچشیم
هیچوقت نتونیم برای خودمون باشیم
یک روز بیست و چهار ساعته درسته؟
ولی ما شاید فقط بتونیم پنج ثانیه از این بیست و چهار ساعت رو لبخند فیک نزنیم
پنج ثانیه در مقابل بیست و چهار ساعت!
از وقتی ادم بزرگ میشه خیلی چیزارو می‌فهمه ک دعا می‌کنه بچه بشه و به گذشته برگرده
شما از چند سالگی به بعد لبخند فیک زدید؟
شما از چند سالگی شکسته شدید؟
شما از چند سالگی خورد شدید؟
شما از چند سالگی معنی واقعی تنهایی رو متوجه شدید؟
هان از چند سالگی؟از هفت سالگی؟هشت سالگی؟یا نه سالگی یا بیشتر؟
ی روزی همه ی ما از این دنیا میریم و راحت میشیم
ولی باید تا اونموقع تحمل کنیم تا کم نیاریم و خسته نشیم
باید مبارزه کنیم تا برنده این جنگ باشیم جنگی ک زندگی خودش او شروع کرد
وقتی خربزه میخوری پای لرزشم باید بشینی زندگی
تو با ما بد کردی حالا ما تلافی میکنیم ببین چجوری تبدیل به خاکستر میشی و چیزی ازت باقی نمی مونه
حتی انسان های ک زندگی میکردند هم از بین میرن
اون روز-روز ازادیه
روز شادیه
ما اونقدری کینه از زندگی به دل داریم که بتونیم نابودش کنیم و تبدیل به خاکسترش کنیم
پس من تا اون زمان قوی میمونم و همینجوری جلو میرم تا برسم ب ازادی و شادی ابدی
شاید ما تا اونموقع نباشیم ولی بازم جای خوشحالی داره ک اینقدر تونستیم خوب در برابر زندگی بجنگیم!
اینو هیچوقت فراموش نکنید
زندگی با ما بد کرد باید تاوان پس بده!