بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه...

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه...
نه نه!!!
صبر کن،،،

بی تو حتی شب من ماه ندارد

پایِ سست و تنِ فرسوده ام آخِر که به آن کوچه دگر راه ندارد

بی تو یک شب منِ تنها هوسِ کویِ تو کردم

هوسِ مویِ تو و بویِ تو و رویِ تو کردم

سرِ سجاده ی خود تا به سحرگاه نشستم

بند از پای گسستم،
چشم ها بستم و در خویش شکستم

گله کردم ز نگاهت، ،
بوسه ی گاه به گاهت

گله کردم گله کردم به خدایت!

بی تو شب ماه ندارد،
ابر هم گاه ندارد،

بی تو مهتاب شبی خاهم رفت،،،