ٰمن چه روزها...

ٰمن چه روزها...
ماه ها...
وسالهای تلف شده ای را پشت سرم به نظاره نشسته ام..

وحسرت خنده هایی رامیخورم که نکرده ام، وتنها به تبسمی از سر عادت اکتفا کرده ام...

واین اندیشه مرادر خودفرو میبرد...

که روزها... ماه ها... وسالهای باقی مانده راچگونه بخندم?