از من مگُذر وقتی از دلم آگاه نيستی ...

از من مگُذر وقتی از دلم آگاه نيستی ...



از روبرويم به كنارم بيا، دنيا را از چشمان من ببين ...



جوابِ محبت و دلدادگی اين نيست ...



برايم رجز نخوان ...من اهل جنگ نيستم ...



شــــاعرم ...



روح دارم ... احساس دارم ...



خيلی كه بخواهم گرد و خاک كنم



چشمانم خيس می شود، دلم غزلِ غم می سُرايد...



آنوقت بی حضور من و در پس دل به درد آمده ام




حال و روزت ديدنی كه نه ...



ســـــــــرودنيست ....



دنياست...



تو هم يک روز شـــــاعر ميشوی ...