هیچگاه نتوانستم انچه بودم را پنهان کنم

هیچگاه نتوانستم انچه بودم را پنهان کنم
خوب بودنم یا بد بودنم را
در لابلای دفتر زندگیم هزار صفحه سفید وجود دارد
که نه توانسته ام بیاد بیاورم ونه میخواهم
شاید بهتر باشد هیچگاه ورق نزنم گذشته خود را
در زندگیم کسانی امدن که مرا درک کردن
وکسانی که هیچگاه نفهمیدن مرا
ومن هیچگاه خود را در واژه ها پنهان نکردم
من همینم خوب یا بد زشت یا زیبا
رنگ من رنگ خودم هست
بی رنگ ترین رنگ دنیا
وتو دوست مجازی
تویی که مرا در لابلای شعرم فهمیدی
من خودم هستم نه کم نه زیاد
دوست داشتنم،عشق ورزیدنم،باتو بودنم
حتی فراموش کردنم
همه وهمه واقعیست در این دنیای مجازی
شاید حسم تلخ باشد برای تو
ولی واقعیست ،ومن اینم..