بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
الف) - بدیهی است که تا خداوند سبحان را نشناسید و به وجودش ایمان نیاورید، و به او توجه ننمایید، نمیتوانید او را دوست داشته باشید!
ب) - کسی که میپرسد: چگونه خدا را دوست داشته باشیم؟
لابد وجودش را شناخته و باور دارد، و اکنون میپرسد: چگونه او را دوست بدارم؟
ج) - کسی که خداوند سبحان را شناخته و باور داشته، اما او را دوست ندارد، ابتدا از یاد او غافل میشود و سپس با او دشمن میگردد؛مانند ابلیس لعین و سایر شیاطین از جنّ و انس.
د) -دوست داشتن محبّت خداوند سبحان، یک امر فطری است که در وجود همگان نهادینه نموده است؛ لذا اگر آدمی، محبوب های دیگر را جایگزین نکند، او را دوست خواهد داشت و هر شخص یا چیز دیگری را نیز در راستای محبّت به او دوست خواهد داشت: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ - برخی از مردم به غير از خداوند، خدایانی برای خود برمی گزینند، و آنها را همچون خدا دوست داشتن خدا دوست میدارند، اما آنها كه ايمان دارند، شدت محبّتشان محبوب غاییشان خداوند است، و آنها كه ستم كردند و معبودهایی غير از خدا برگزيدند هنگامی كه عذاب خدا را مشاهده كنند، خواهند دانست كه تمام قوت به دست خدا است، و او دارای مجازات شديد است.(سوره بقره آیه 165)
ھ) - دوست داشتن اشخاص یا هر چیزی، ربطی به مشکلات ندارد؛ چنان که به رغم تمامی مشکلات، خودمان و پدر و مادر مان، همسر و فرزاندانمان، خویشان و دوستان، اموال، وطن و هموطنان، و تمامی انسانها و از جمله مسلمانان را دوست میداریم.
و) - پرسش به گونهای طرح شده که القا کند مسبب تمامی مشکلات خداوند سبحان میباشد؛ و گویی میپرسد: به رغم مشکلاتی که خدا بر ما تحمیل کرده، چگونه دوستش داشته باشیم؟!
چنین نگاه و رویکردی به خداوند متعال، از یک سو ناشی از جهل و تکبر است و از سویی دیگر القائات و وسوسههای شیاطین جنّ و انس میباشد؛ به ویژه دشمنانی که مشکلات و مصائب را تحمیل می کنند و بعد میگویند: مگر به خدا ایمان ندارید، پس تمامی این مشکلات از ناحیۀ اوست!
آن که خداوند منّان را مسبب تمامی مشکلات میبیند، در واقع مدعی است: ما که نقص و ایرادی نداریم، ما همگی سبحان - منزه میباشیم؛ پس نواقص، کمبودها و مشکلات، از سوی اوست! در حالی که سبحان اوست و هر چه از اوست، رحمت، مغفرت و خیر است(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
الف) - بدیهی است که تا خداوند سبحان را نشناسید و به وجودش ایمان نیاورید، و به او توجه ننمایید، نمیتوانید او را دوست داشته باشید!
ب) - کسی که میپرسد: چگونه خدا را دوست داشته باشیم؟
لابد وجودش را شناخته و باور دارد، و اکنون میپرسد: چگونه او را دوست بدارم؟
ج) - کسی که خداوند سبحان را شناخته و باور داشته، اما او را دوست ندارد، ابتدا از یاد او غافل میشود و سپس با او دشمن میگردد؛مانند ابلیس لعین و سایر شیاطین از جنّ و انس.
د) -دوست داشتن محبّت خداوند سبحان، یک امر فطری است که در وجود همگان نهادینه نموده است؛ لذا اگر آدمی، محبوب های دیگر را جایگزین نکند، او را دوست خواهد داشت و هر شخص یا چیز دیگری را نیز در راستای محبّت به او دوست خواهد داشت: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ - برخی از مردم به غير از خداوند، خدایانی برای خود برمی گزینند، و آنها را همچون خدا دوست داشتن خدا دوست میدارند، اما آنها كه ايمان دارند، شدت محبّتشان محبوب غاییشان خداوند است، و آنها كه ستم كردند و معبودهایی غير از خدا برگزيدند هنگامی كه عذاب خدا را مشاهده كنند، خواهند دانست كه تمام قوت به دست خدا است، و او دارای مجازات شديد است.(سوره بقره آیه 165)
ھ) - دوست داشتن اشخاص یا هر چیزی، ربطی به مشکلات ندارد؛ چنان که به رغم تمامی مشکلات، خودمان و پدر و مادر مان، همسر و فرزاندانمان، خویشان و دوستان، اموال، وطن و هموطنان، و تمامی انسانها و از جمله مسلمانان را دوست میداریم.
و) - پرسش به گونهای طرح شده که القا کند مسبب تمامی مشکلات خداوند سبحان میباشد؛ و گویی میپرسد: به رغم مشکلاتی که خدا بر ما تحمیل کرده، چگونه دوستش داشته باشیم؟!
چنین نگاه و رویکردی به خداوند متعال، از یک سو ناشی از جهل و تکبر است و از سویی دیگر القائات و وسوسههای شیاطین جنّ و انس میباشد؛ به ویژه دشمنانی که مشکلات و مصائب را تحمیل می کنند و بعد میگویند: مگر به خدا ایمان ندارید، پس تمامی این مشکلات از ناحیۀ اوست!
آن که خداوند منّان را مسبب تمامی مشکلات میبیند، در واقع مدعی است: ما که نقص و ایرادی نداریم، ما همگی سبحان - منزه میباشیم؛ پس نواقص، کمبودها و مشکلات، از سوی اوست! در حالی که سبحان اوست و هر چه از اوست، رحمت، مغفرت و خیر است(ادامه دارد...)
- ۱.۱k
- ۲۱ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط