.

.
روزی که به دخترت یاد دادی تا ازدواج نکرده تنها سفر نره، تنها زندگی نکنه، اون لباسی که دوست داره نپوشه،اونجوری که دوست داره نخنده،اون حرفی که تو دلشه نزنه، و ....
همون روز اونو به این باور رسوندی که برای زندگی کردن به یک انسانی از جنس مخالفش نیاز داره تا خوشبخت باشه،...
همون روز پر پرواز دخترت رو شکستی و اون رو آماده کردی که برای یک عمر با باور درجه دو بودن زندگی کنه!
و امروز به سختی میشه اینجور خانم هارو به باور برابری رسوند و قانون برابری رو بهشون آموزش داد... هنوز به مرد به چشم یک نردبان نگاه میکنند تا به آروزهای دست نیافتنیشون برسند...
و من هنوز نمیدونم چطور میشه به این دست از خانم ها تفاوت بین عشق و نردبان رو توضیح داد!
چطور میشه اعتماد بنفس به یغما رفته شون رو دوباره بازسازی کرد و چطور میشه ازشون یک انسان سالم و مستقل ساخت...
به امید روزی که هیچ پدر و مادری به دختراشون چنین خیانتی نکنند