سلام.

روز ها میگذرن، بعد چی میشه؟ دوباره میگذرن ، اینقدر این سوال با سوال پاسخ داده میشه که آدم خسته میشه از چیزی که باور داره یهو قراره زندگیش بشه...
نمیدونم، با گذشت هر روز سبک زندگی ای که بهش علاقه داشتم بی معنی تر و بی معنی تر میشه
شاید هر از گاهی با اون چند نفری که کنارم موندن حالم خوب بشه اما فقط برای لحظه ای میتونه اون شخصیت توخالی من رو خوشحال نگه داره...
حتی اگه این ماه ماهی باشه که بدنیا میام بازم مثل همیشه میگذره
مهم نیست که دارم آماده ی آینده ای میشم که قراره بعدا حسرتش رو بخورم...
من خیلی چیز هارو دیگه بی اهمیت خوندم، اینکه هر روز نگران آینده ی ایران بشی یا فوتبالی رو دنبال کنی که هر سال تفکراتت رو به یه سمت میکشونه
تنها رفیق من که هیچوقت قدیمی نمیشه دقیقا همونیه که خودم پرونده ش رو نمیبندم، یا علم یا کتاب...
نمیدونم حتی چرا الان دارم اینارو مینویسم...
... کسی صدامو میشنوه؟ کمک...




اهم... شما چیزی شنیدید؟
نمیدونم، اما بنظر می‌رسید با شماها بودن...؟
منتظر من باش... ۲۰۳۵.