کنارپنجره ایستاده امانگارکه درآینه نگاه میکنمچقدر همرنگ من استاین غروب جمعه!به رنگِ نارنجیِ رویاهایمزردِ دلتنگی هایمو سرخیِ بوسه هایموقتی که تنها یادت رادر آغوش میکشم