شب فراق که داند که تا سحر چند است مگر کسی که به زندان عشق

شب فراق که داند که تا سحر چند است مگر کسی که به زندان عشق دربند است گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم کدام سرو به بالای دوست مانند است