یونگی از آن آدم هایی نیست که برای دیده شدن تلاش کنند ؛ حض

یونگی از آن آدم هایی نیست که برای دیده شدن تلاش کنند ؛ حضورش خودش دیده میشه .

اگر نامجون قطب نمای BTS و جین نورش را به اتاق بیاورد ، یونگی شاید همان شب آرامی باشد که آدم در آن ،بالا خره صدای خودش رو می‌شنود،.


مین یونگی شبیه یک آهنگ آرام در ساعت سه ی صبح است ؛
نه برای اینکه غمت را بیشتر کند ،
برای اینکه به تو بفهماند د غمت تنها نیستی .🎧

پشت آن چهره ی آرام و گاهی بی حوصله ،ذهنی زندگی می‌کند که سال ها درد ،رویا ،شکست و امید را تبدیل به موسیقی کرده .

او از آن آدم هاست که شاید زیاد درباره ی احساساتش حرف نزند ،اما احساساتش را می‌نویسد، می سازد و روی صحنه به میلیون ها نفر تحویل می دهد .

یونگی فقط رپر BTS نیست ؛
او کسی است که از زخم هایش جوهر ساخت و با همان جوهر برای آدم هایی که زخم داشتند ،آهنگ نوشت .

و چیزی که درباره‌اش واقعا خاصه اینه که هیچ وقت لازم ندید خودش را شبیه چیزی کند که دیگران می خواستند.
سرد به نظر برسد ؟باشد .
آرام باشد ؟باشد .
احساساتی باشد ؟باشد .
بلند فریاد بزند ؟باشد .


یونگی یادمان داد که قوی بودن همیشه یعنی محکم ایستادن نیست ؛
گاهی یعنی با تمام خستگی هایت هنوز یک قدم دیگر برداری .🖤

و اگر بخواهم فقط یک جمله برایش انتخاب کنم :

《 یونگی صدای آدم هایی ست که حرف های زیادی در دل دارند ،اما نمی دانند چطور آن ها را به زبان بیاورند 》🐱💜