«تو کز نجابت صدها بهار، لبریزی٬ چرا به ما که رسیدی همیشه

«تو کز نجابت صدها بهار، لبریزی٬ چرا به ما که رسیدی همیشه پاییزی؟
ببین! سراغ مرا هیچ‌کس نمی‌گیرد٬ مگر که نیمه شبی، غصه‌ای، غمی، چیزی»

♡