اما‌این‌منطقی‌نیست...

اما‌این‌منطقی‌نیست...
اینکه‌هر‌روز‌به‌بچه‌هانگاه‌کنی‌و‌ببینی‌دست‌دوستشون‌روگرفتن‌و‌دارن‌باهاش‌میخندن‌و‌بازی‌میکنن...
اینکه‌هرروز‌بشینی‌گوشه‌زمین‌بقیرو‌ببینی...
اینکه‌هرروز‌‌بهت‌بگن‌تو‌بی‌احساسی...
اینکه‌هرروز‌طرف‌یکی‌دیگرو‌بگیرن‌و‌دور‌بشن...
اینکه‌هرروز‌به‌اخلاق‌و‌قیافت‌گیر‌بدن...
اینکه‌هرروز‌مسخره‌ات‌کنن...بابت‌هرچیزی...
اینکه‌هرروز‌‌بیشتر‌تنها‌تر‌بشی...
اینکه‌هرروز‌یه‌سیلی‌بخوری...
اینکه‌هرروز‌یکی‌محکم‌بزنتت...
اینکه‌هرروز‌درد‌بیشتری‌تو‌سینت‌حس‌کنی...
اینکه‌هرروز‌یچیزی‌تو‌دلت‌سنگینی‌کنه...
اینکه‌هرروز‌بیشترازدیروز‌کسی‌درکت‌نکنه...
اینکه‌هرروز‌تنهایی‌همه‌کاراتو‌بکنی...
اینکه‌هرروز‌تنهایی‌رو‌از‌عمق‌وجودت‌حس‌کنی...
اینکه‌هرروز‌حرفای‌تکراری‌بهت‌بزنن...
اینکه‌هرروز‌تحقیر‌بشی...
اینکه‌هرروز‌توهین‌کنن‌به‌خودت‌و‌اخلاقت...
اینکه‌هرروز‌سعی‌کنی‌شادباشی‌و‌نمیشه...
اینکه‌هرروز‌همه‌لبخنداتو‌میبینن...نه‌درونتو...
اینکه‌هرروز‌فشار‌همچی‌بیشتر‌میشه...
اینکه‌هرروز‌ادمای‌دور‌و‌برت‌کمتر‌بشه...
اینکه‌هرروز‌ادمای‌بیشتری‌بفروشنت...
اینکه‌هرروز‌بیشتر‌ازت‌فاصله‌بگیرن...
اینکه‌هرروز‌ادمای‌کمتری‌تو‌رو‌بخوان...
اینکه‌هرروز‌اخلاقات‌گندتر‌بشه...
اینکه‌هرروز‌بفهمی‌تواین‌دنیا‌یه‌اضافه‌ای...
اینکه‌هرروز‌کاسه‌ی‌صبرت‌کمتر‌بشه...
این‌که‌هرروز‌عصبی‌بشی‌و‌سونامی‌راه‌بندازی...
اینکه‌هرروز‌تلاش‌کنی‌و‌به‌هیچ‌جا‌نرسی...
اینکه‌هرروز‌امید‌کمتری‌به‌ادامه‌زندگی‌پیدا‌کنی...
اینکه‌هرروز‌باصورت‌خونی‌و‌‌گریون‌بیای‌خونه...
اینکه‌هرروز‌یکی‌روازخودت‌متنفر‌کنی...
اینکه‌هرروز‌ارزو‌کنی‌یه‌دوست‌داشته‌باشی...
اینکه‌هرروز‌جلو‌اشکاتو‌بگیری‌که‌نریزن...
اینکه‌هرروز‌فحش‌ها‌و‌حرفای‌چندنفرو‌تحمل‌کنی...
اینکه‌هرروز‌بخوای...بمیری...!
و‌امان‌از‌روزی‌که‌کاسه‌ی‌صبر‌تموم‌بشه....
ولی‌چه‌روز‌خوبی‌میشه...روز‌مرگ...

_از‌طرف‌کسی‌که‌هیچکی‌اونونفهمید...سوبین؛